فیلم «ایستگاه اتمسفر»؛ کوچک، انسانی و استاندارد

بخش عمده‌ای از تولیدات سالانه در سینمای ایران را فیلم‌هایی تشکیل می‌دهد که ادعای چندانی ندارد، از امکانات و ستاره‌های بزرگ هم برخوردار نیستند و داستان‌شان هم عجیب و جنجالی نیست؛ در عوض تلاش می‌کنند تا همان داستان خود را به شیوه‌ای حداقلی و قابل‌قبول روایت کنند و به مخاطب احترام می‌گذارند. حاصل تلاش سازندگان آن‌ها فیلم‌هایی جمع‌وجور، ساده و استاندارد است که مخاطبان معمول سینمای ایران را به دور از جنجال و حاشیه می‌توانند با خود همراه کنند.
«ایستگاه اتمسفر» نمونه‌ای از همین فیلم‌هاست که در جشنواره فجر سال ۹۵، در بخش جنبی به نمایش درآمد و چندان دیده نشد. یک درام با سویه‌های معمول اجتماعی و قصه‌ای که به طرزی قابل قبول روایت می‌شود.
در ادامه، با فیلیمو شات همراه باشید برای نگاهی به فیلم «ایستگاه اتمسفر» ساخته مهدی جعفری که تازه‌ترین عنوان اکران آنلاین محسوب می‌شود.


در خلاصه داستان رسمی فیلم آمده که: «اتمسفر هوای زمین را دارد و ما هوای همدیگر را.» این بیشتر از خلاصه قصه‌ای که تماشا خواهیم کرد، تاکیدی است بر روی تم و ایده‌ای انسانی که سازندگان قصد داشته‌اند بعد از تماشا به مخاطب منتقل کنند: تلاش برای همدلی و درک متقابل بیشتر.
وحید (محسن کیایی) نخبه‌ای است در حال راه‌اندازی یک شرکت دانش‌بنیان که در زندگی خصوصی خود دچار مشکل شده. وحید هشت ماه قبل از همسرش مرجان جدا شده اما برای اینکه اطرافیان متوجه نشوند، همچنان با هم زندگی می‌کنند؛ در طبقه پایین خانه مادر مرجان. مرجان در تلاش برای مهاجرت و خروج از کشور است و تا آن زمان قصد دارد که ماجرای طلاق را مخفی نگه دارد. در جریان یک سانحه رانندگی و بر اثر اشتباه وحید، مرجان می‌میرد. بعد از مرگ، رازهای تازه‌ای آشکار می‌شوند؛ از جمله اینکه مرجان پول هنگفتی را از یک صندوق مالی دریافت کرده و الان معلوم نیست که پول چه شده. در ادامه، همه به وحید شک می‌کنند و اوضاع علیه او می‌شود و باید ببینیم که تلاش او برای اثبات بی‌گناهی و کشف رازهای مربوط به مرجان به کجا می‌رسد و از طرف دیگر، چالشی اخلاقی پیش‌روی مادر مرجان است که چه تصمیمی درباره وحید خواهد گرفت.

محسن کیایی در نمایی از فیلم ایستگاه اتمسفر

ماجراهای مربوط به شرکت دانش‌بنیان، درگیری‌های شغلی وحید و مهاجرت مرجان به‌احتمال زیاد بهانه‌هایی بوده تا شرایط ساخت فیلم فراهم شود؛ چرا که در اصل با یک قصه مشخص درباره مسئولیت اجتماعی و انسانی افراد مواجهیم، با الگوی روایی آشنایی که طی سال‌های اخیر در درام‌های اجتماعی و ملودرام‌های ایرانی زیاد دیده‌ایم.

«ایستگاه اتمسفر» ادعایی ندارد و در عوض تلاش می‌کند که داستانش را تا حد ممکن درست روایت کند و ایده‌هایش را به بار بنشاند.

نکته قابل‌توجه درباره «ایستگاه اتمسفر» جایگاه آن در کارنامه سازنده و بازیگر اصلی است. مهدی جعفری، فیلمبردار باسابقه، علاوه بر تجربیات ساخت مستند و فیلم کوتاه، سعی داشت که با «ایستگاه اتمسفر» اولین فیلم بلند خود را کارگردانی کند و برای همین مشخصا سعی داشته که گام اول خود را به اندازه و محتاطانه بردارد. محسن کیایی هم که تا آن زمان بیشتر به‌عنوان بازیگر کمدی و پای ثابت فیلم‌های برادرش مصطفی کیایی شناخته می‌شد، به دنبال تجربه‌ای متفاوت برای نمایش توانایی‌ بازیگری خود بود. اما نکته اینجاست که «ایستگاه اتمسفر» طی این چهار سال فرصتی برای دیده شدن پیدا نکرده و از طرف دیگر، هم جعفری و هم کیایی بعد از آن مسیر تازه خود را با آثاری دیگر ادامه داد‌ه‌اند و موفق هم بود‌ه‌اند. جعفری در ادامه «به وقت شام» را فیلمبرداری کرد و بعد هم «۲۳ نفر» را ساخت و کیایی هم الان یکی از پرکارترین بازیگران تولیدات سینمایی و تلویزیونی است. از این نظر در تماشای دوباره و با تاخیر، کارکرد و تاثیر «ایستگاه اتمسفر» کمتر به چشم می‌آید.

«ایستگاه اتمسفر» ادعایی ندارد و در عوض تلاش می‌کند که داستانش را تا حد ممکن درست روایت کند و ایده‌هایش را به بار بنشاند. از این نظر، فیلمی است که در طول تماشا به تماشاگر خود احترام می‌گذارد و آزارش نمی‌دهد.

در ادامه طرح اکران آنلاین، فیلم «ایستگاه اتمسفر» ساخته مهدی جعفری و با حضور محسن کیایی، رویا افشار، ژاله صامتی، سوگل قلاتیان، بابک بهشاد، رها خدایاری، شاهرخ فروتنیان، مهدی حسینی‌نیا و… هم‌اکنون در سینمای آنلاین فیلیمو قابل تماشاست.


شاید برایتان جالب باشد

نظر شما چیست؟

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.