نگاهی به فیلم «آقایان» ساخته گای ریچی؛ خشن و مردانه

فیلم «آقایان» جدیدترین اثر گای ریچی است که در آن، آقامَنشیِ چندانی به چشم نمی‌خورد! اما طرفداران آثار او که از مدت‌ها پیش در انتظار فیلم جدیدش بودند، قطعا از تماشای کار بی‌نقص او در ساخت معجونی از شوخی، خشونت، ماجراهای خلافکاران صاحب‌سبک و نقش‌آفرینی هنرپیشگان مشهور در نقش‌های رنگارنگ و متنوع فیلم لذت خواهند برد. فیلم‌های قبلی ریچی مانند «علاالدین»، «قاپ‌زنی»، دو فیلم «شرلوک هلمز»، «مردی از یو.ان.سی.ال.ای» و «شاه آرتور افسانه شمشیر» که براساس داستان‌هایی از دیگر نویسندگان ساخته شده بودند، کارهای موفقی در کارنامه او به‌حساب نمی‌آیند؛ اما اکنون می‌توان گفت که گای ریچی با فیلم «آقایان» و با روایت داستان خودش، بازگشتی به اصلش دارد. با فیلیمو شات همراه باشید.


داستان فیلم، حول شخصیت اصلی آن یعنی مایکل پیرسن یا مختصرا میکی با بازی متیو مک‌کانهی می‌چرخد. میکی از اهالی ایالات جنوبی آمریکاست که در جوانی برای تحصیل به انگلستان آمده و همان‌جا ماندگار شده است. او حالا مالک و درواقع بنیان‌گذار مقتدر یک امپراتوری مواد مخدر است که طی سال‌ها از طریق خطوط کشتی‌رانی و با جاسازی محموله‌های بزرگ حشیش در میان بارهایی که از نجیب زادگان ورشکسته انگلیسی اجاره می‌کند، به رونق تجارت سیاه خود افزوده است. اما میکی تصمیم دارد که از این کار بازنشسته شود و به‌عنوان فردی محترم و سالم به جامعه برگردد.

گای ریچی علاقه فراوانی به بازی با کلمات دارد و حتی گاه چنان از اصطلاحات سبک باروک استفاده می‌کند که اشارات او برای بیننده قابل‌فهم نیست. فیلم، توسط روزنامه‌نگاری روایت شود که نقش او را هیو گرنت بازی می‌کند؛ روزنامه‌نگاری که در فلش بک و فلش فورواردهای داستان، ماجرا را با جملاتی طولانی و پرطمطراق مانند روایت فیلمنامه‌ای برای فیلم خودش بازگو می‌کند. در جایی از فیلم، گرنت به معاون میکی با بازی چارلی هانم که انگار راه فراری از صحبت‌های بی‌پایان روزنامه‌نگار ندارد، می‌گوید: «قهرمان ما باش !» گرنت در این میانه داستان‌گویی‌ها، روزالیند همسر میکی (با بازی میشل داکری بازیگر سریال دانتون ابی) را «کلئوپاترای لندنیِ میکی سزارِ دهاتی» توصیف می‌کند. درجای دیگری از فیلم، میکی بدون هیچ دلیل خاصی می‌گوید: «در فرانسه، نامیدن یک خوک با نام «ناپلئون» خلاف قانون است.» این‌ها فقط چند نمونه از بازی‌های عجیب گای ریچی با کلمات است.

باید اشاره کرد که همسر میکی، تنها شخصیت زن فیلم است و نقش او در پیشبرد داستان، بسیار جزئی است؛ بنابراین نامیدن «آقایان» به‌عنوان فیلمی کاملا مردانه، اصلا جنبه شوخی ندارد. داستان درباره تلاش‌های سخت و جدی گروه‌های تبهکار مختلف برای خریدن و یا حتی دزدیدن کسب‌وکار میکی است: یک باند تبهکار چینی (با بازی هنری گلدینگ در نقش رییس آن‌ها)، رپرهای یک کلوپ هنری با لباس شطرنجی که علاوه بر خوانندگی سرقت هم می‌کنند و پدرخوانده باند با بازی کالین فارل آنها را «نوپاها» می‌نامد و سرانجام، یک تاجر آمریکایی با بازی جرمی استرانگ؛ همه این‌ها در تلاش هستند تا امپراتوری میکی را ازآن خود کنند.

فیلم شامل تعدادی خرده روایت حاشیه‌ای هم می‌شود؛ مانند نجات دختر یک نجیب‌زاده پایین رتبه (با بازی ساموئل وست) از چنگال یک قاچاقچی بدجنس مواد مخدر. اما به‌طور کلی، روند خود را به خوبی حفظ می‌کند و در مسیر داستان اصلی باقی می‌ماند.

اگر فیلم «آقایان» گای ریچی را طعنه‌ای به ارتقاء طبقه اجتماعی افرادی خاص بدانیم، باید گفت که در این کار چندان موفق نبوده است. در جلسه پرسش و پاسخ فیلم که با حضور نویسنده و کارگردان و برخی عوامل انجام و به‌صورت زنده پخش شد، ریچی گفت: «من مخالف سیستم طبقاتی جامعه نیستم.» او گفت درواقع ایده فیلم، طی تحقیقاتش درباره «موازنه» در «گردابی» به ذهن او خطور کرده است که حاصل تنش‌های درازمدت بین اقشار طبقات بالا و پایین جامعه بریتانیاست. به‌کار بردن کلمه «موازنه» درباره فیلمی که عدم تعادل به‌صورت مداوم و به خوبی در آن احساس می‌شود، تعبیر عجیبی به نظر می‌رسد؛ عدم تعادلی که تا آخرین دقایق فیلم کاملا قابل‌لمس است.

یک صحنه تیراندازی در فیلم وجود دارد که معلوم نمی‌شود طی آن چه کسی مضروب می‌شود. حتی قاتل و دلیل قتل و چگونگی آن نیز مشخص نیست و ماجرای آن در لحظه‌هایی از فیلم آشکار می‌شود؛ در همین راستا باید گفت که نکته جالب درباره فیلم «آقایان» این است که گشودن گره‌های فیلم، هدف اصلی داستان نیست. حتی لذت تماشای فیلم هم از پیگیری گره‌ها حاصل نمی‌شود. ترانه‌ها و موسیقی فیلم در مقایسه با داستان آن، سهم زیادی در ایجاد حس خوب اثر دارند تا جایی که می‌توان گفت در «آقایان» به فرم بیشتر از محتوا توجه شده است.
نکته قابل‌توجه دیگر درباره «آقایان»، استفاده فراوان از عبارات و کلمات نامناسب، صحنه‌های خشونت‌آمیز و مرتبط با مواد مخدر است که بهتر است پیش از تماشا در نظر گرفته شود. به هر روی، درباره آخرین اثر گای ریچی می‌توان گفت که یک اتفاق لعنتی در جریان است!


منبع: The Washington Post

شاید برایتان جالب باشد

نظر شما چیست؟

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.