نگاهی به فیلم «شبی که ماه کامل شد»

«شبی که ماه کامل شد» جدیدترین ساخته نرگس آبیار، فیلمی متفاوت از کارهای دیگر او است. این فیلم، داستانی واقعی را روایت می‌کند و به همین دلیل، آبیار توانسته با اتخاذ تصمیماتی استراتژیک از بعد ساختاری، به ریتمی درست از روایت ماجرایی تکان‌دهنده دست یابد. برای نقد و بررسی «شبی که ماه کامل شد» با فیلیمو شات همراه باشید.


«شبی که ماه کامل شد» داستان فائزه است که با عبدالحمید ریگی ازدواج می‌کند. این دو به خاطر مشکلاتی مجبور می‌شوند از ایران به پاکستان بروند؛ سفری که در نهایت، پایانی تراژیک برای هردویشان در بر دارد.

موضوع حساسی که آبیار روی آن دست گذاشته، اتفاقی مهم در تاریخ ایرانِ پس از انقلاب است. در حاشیه دستگیری و کشته شدن عبدالمالک ریگی، قصه‌های متعددی وجود داشت و قصه عاشقانه دو جوانی که آبیار می‌خواهد از خلالش تحلیلی مستقیم از شکل‌گیری ایده آلیسم افراطی اسلامی بدهد، بستر خوبی برایش فراهم نموده است. آبیار با انتخاب سبک فیلمبرداری مستندنمایی که مهدویان پیش‌تر به خوبی پیاده‌اش کرده بود، یعنی دوربین روی دست لرزان و لنز تله، بر واقعیت روایتی که روبه‌رویمان می‌بینیم صحه می‌گذارد. بازی درخشان الناز شاکردوست و هوتن شکیبا، تماشاگر را درست به قلب حوادثی می‌بَرَد که سال‌ها سیستان و بلوچستان را عرصه ناآرامی کرده بود.

آبیار، حال و هوای عاشقانه داستان فیلم «شبی که ماه کامل شد» را خیلی رمانتیک ترسیم می‌کند و در کنار آن، حقیقت تلخ سیاست را مثل پتک بر سر تماشاگرش می‌کوبد. سکانس تماشای قتل برادر فائزه توسط ریگی در تلویزیون و توسط همه اعضای خانواده، سکانسی دردناک و تاثیرگذار است و بر تنشی که آبیارِ نویسنده و کارگردان به‌آرامی و سر حوصله بیشتر و بیشترش می‌کند می‌افزاید تا در نقطه اوج قصه، ما را متاثر کند و با حقیقت مواجه نماید.

موسیقی خیلی خوب مسعود سخاوت دوست در ساختن فضای گنگ فیلم برای فائزه، کارکرد مناسبی دارد و در کنار آن، تدوین حمید نجفی راد توانسته در نقاط درست روایت، نقطه‌گذاری کند. مکث‌های فیلم در لحظات مهم عاشقانه، هم خشونت فضای موجود در صحنه را می‌شکند و هم رابطه دونفره عبدالحمید و فائزه را برای تماشاگر به‌درستی پرداخت می‌نماید.

درنهایت، آبیار با این فیلم جای پایش را در سینمای ایران سفت‌تر می‌کند؛ کما اینکه سال گذشته، تقریبا همه جوایز جشنواره را مال خود کرد و در گیشه هم با فروش ۱۹ میلیاردی‌اش عملکرد بسیار خوبی داشت. گرچه شاید هنوز «نفس»، فیلم قدرندیده آبیار، بهترین اثرش باشد ولی «شبی که ماه کامل شد» در کارگردانی و فیلمنامه نوعی از پختگی را می‌رساند که پیش‌تر در او سراغ نداشتیم و این اتفاق، نوید فیلم‌هایی بسیار بهتر از او را در آینده می‌دهد.


شاید برایتان جالب باشد

نظر شما چیست؟

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.