نقد و بررسی فیلم طلا ؛ عیار کمتر ۱۴

پرویز شهبازی، سه سال پس از ساخت «مالاریا»، با فیلم سینمایی «طلا» به جشنواره فیلم فجر آمده است؛ فیلمی که همان شیوه خاص روایت شهبازی را دارد و در هیچ جای مسیر، ساختارشکنی جدیدی نسبت به آثار قبلی او ندارد. در بررسی فیلم طلا با فیلیمو شات همراه باشید.


«طلا» آرام است و قصه چهار جوان را که از دور میز یک کافه آغاز می‌شود، با آرامش تعریف می‌کند. کاراکتر‌های اصلی، تا پایان قصه حضور دارند و این‌طور نیست که از یک جایی به بعد، به حال خودشان رها شوند؛ اما همین سرانجام پذیرفتن آن‌ها، درباره یکی دو شخصیت (مثل لیلا) به ضعف فیلم منجر می‌شود. درواقع، هر چه در طول فیلم جلو می‌رویم، سرنوشت دریا (نگار جواهریان) و منصور (هومن سیدی) بیشتر از هر چیز دیگر برایمان مهم می‌شود و این که صاحب‌کار لیلا از او شکایت کند و لیلا از کار استعفا بدهد یا نه، آن هم در دقایق پایانی فیلم که گره‌های فیلمنامه بازشده و بحران‌ها پشت سر هم اتفاق می‌افتند، باعث می‌شود تا ریتم هیجانی اثر کشته شود.

«طلا» را می‌توان فیلم خوبی دانست چون کارگردانی آن دقیق و حساب‌شده انجام گرفته است. فیلم‌برداری خوب «طلا» همان‌قدر بر فیلم تاثیر مثبت گذاشته است که فیلم‌برداری بد فیلم «روزهای نارنجی» هر لحظه تماشاگر را به فکر ترک سالن می‌انداخت. همچنین روایت درست قصه، از جایی که شروع می‌شود، جایی که اوج می‌گیرد و جایی که هرکدام از خرده روایت‌ها باید به سرانجام برسند هم «طلا» را تبدیل به یک فیلم کامل می‌کند؛ اما همه این عناصر در کنار هم «طلا» را به «طلا»ی با عیار کمتر از۱۴ تبدیل کرده است. انگار اجزای آن خوب و درست هستند اما چند جای خالی در ترکیب این اجزا حس می‌شود. مهم‌ترینش اینکه بازیگران این فیلم، بنا بر تجربه زیاد و شخصیت‌هایی که بارها در فیلم‌های قبلی بازی کرده و تکراری شده‌اند، ایفای نقش می‌کنند. شاید «طلا» به بازی گرفتن از یک هنرپیشه تازه‌کار احتیاج دارد یا استفاده از بازیگری حرفه‌ای در نقشی که تاکنون آن را ایفا نکرده است؛ بازیگری که برای مثال، در نقش دریا یا منصور (که نقش‌های کلیدی‌تر این فیلم هستند) بتواند هیجان موجود در فیلم‌نامه را مطابق با روایت پیش ببرد و جایی که بیننده منتظر واکنش یا گفتاری از دریا و منصور در موقعیت‌های حساس زندگی‌شان است، چیزی را ببیند که قبلا در بازی‌های نگار جواهریان و هومن سیدی ندیده باشد.

در جلسه نقد و بررسی فیلم طلا چه گذشت؟

مثل بچه مدرسه‌ای‌ها فیلم‌ها را نقد نکنید!

نشست خبری و جلسه بررسی فیلم طلا به کارگردانی پرویز شهبازی، در حالی در کاخ رسانه‌ای جشنواره فیلم فجر برگزار شد که عوامل این فیلم نسبت به ‌سادگی سوالات و اظهارنظرها درباره فیلمنامه انتقاد کردند. پرویز شهبازی که کارگردانی این اثر را بر عهده دارد هم گفت که اگر انتقادی دارید آن را به‌صورت یادداشت منتشر کنید؛ آن‌هم نه برای من، چون یادداشت‌هایتان را نمی‌خوانم، بلکه برای مخاطبان.

پرویز شهبازی (کارگردان) در ابتدا، درباره شکل‌گیری فیلم‌نامه نهایی فیلم توضیح داد و گفت: «بازبینی فیلمنامه نهایی، تا آخر فیلم‌برداری ادامه داشت.» او همچنین درباره اینکه سینمای خود را رئالیستی می‌داند، بیان کرد: «ظاهر رئالیستی دارد؛ اما سعی می‌کنم از آن عبور کنم. داستان فیلم (طلا) کاملا تخیلی است.» او همچنین درباره پرسشی که درباره فیلمنامه شد، توضیحاتی ارائه داد و گفت: «وقتی که می‌گویید نمای «سوبژکتیو شخصیت منصور»، اشتباه است، نشان می‌دهد که اطلاعات شما درزمینه کارگردانی بسیار پایین است.»

رامبد جوان هم درباره فروش گیشه این فیلم بیان کرد: «ان‌شاالله فیلممان را می‌فروشیم. اگر فیلمی خوب ساخته شود، قطعا سهم خودش را در گیشه پیدا می‌کند.» محمد شایسته، که به همراه رامبد جوان، تهیه‌کنندگی این اثر را بر عهده دارد، دراین‌باره اعلام کرد: «اگر من و رامبد فکر می‌کردیم این فیلم نمی‌فروشد روی آن سرمایه‌گذاری نمی‌کردیم. مطمئنیم که این فیلم در گیشه می‌فروشد.»


شاید برایتان جالب باشد

نظر شما چیست؟

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.