یک داستان علمی-تخیلی با همراهی فناوری پیشرفته؛ هنرنمایی ویل اسمیت در «مرد ماه جوزا»

چرا باید به ستاره‌های جدید روی بیاوریم وقتی می‌توانیم تا ابد از قدیمی‌ها استفاده کنیم؟ این رویکرد، قطعا برای استودیوهای هالیوودی پیشنهادی وسوسه‌انگیز محسوب می‌شود که به‌منظور حفظ برندشان در این بازار پرتلاطم، به طرز فزاینده‌ای در حال رو آوردن به موارد خاطره‌انگیز و استفاده از سرمایه‌های موجود هستند؛ هنرنمایی ویل اسمیت در «مرد ماه جوزا» یکی از همین نمونه‌هاست.

تلاش استودیوها برای بازسازی چهره جوان بازیگران به‌صورت دیجیتالی، برای بیش از یک دهه مورد آزمایش قرار گرفته است؛ از جف بریجز جوان شده در «ترون: میراث» محصول سال ۲۰۱۰ گرفته تا حضور کامپیوتری جادویی کری فیشر در «روگ وان: داستانی از جنگ‌های ستاره‌ای» (محصول سال ۲۰۱۶) و حضور مدل دهه نودی ساموئل ال جکسون در «کاپیتان مارول» همین امسال.

بازسازی افراد مرده، در مقایسه با مورد قبلی تاریخچه‌ طولانی‌تری دارد: از بازسازی انیمیشنی برندون لی در فیلم «کلاغ» محصول ۱۹۹۴گرفته تا پل واکر در «سریع و خشن ۷» محصول ۲۰۱۵. حتی تعدادی آگهی بازرگانی تلویزیونی با حضور آدری هپبورن برای تبلیغ شکلات و فرد آستر در حال رقص با جاروبرقی هم ساخته شده است. اما این افکت‌ها در مقایسه با آخرین نوآوری صنعت سینما، مثل فیلترهای اینستاگرامی هستند.

ماه بعد، شاهد ایفای نقش بی‌نظیر رابرت دنیرو، آل پاچینو و جو پشی در «مرد ایرلندی» مارتین اسکورسیزی خواهیم بود که با نسخه‌های جوان‌تر خودشان هم‌بازی می‌شوند؛ اما پیش از آن، هنرنمایی ویل اسمیت در «مرد ماه جوزا» را می‌بینیم که با مدل جوان‌تر خودش وارد نبرد می‌شود.

درباره فیلم «مرد ماه جوزا» باید گفت که تاکید فیلم‌سازان بر روی جوان کردن به‌صورت سنتی نیست؛ در فرایند سنتی، از CGI استفاده می‌شد تا یک بازیگر را به دوران جوانی خود بازگردانند، اما در این فیلم از یک مدل دیجیتالی کامل استفاده می‌شود که دارای اطلاعاتی ذخیره‌شده است. ویل اسمیت این مدل را مانند یک نقاب می‌پوشد و حرکاتش با تجهیزات ضبط حرکت، ثبت می‌شوند.

ویل اسمیت در «مرد ماه جوزا»، در نقش یک آدمکش دولتی به نام هنری بروگن ظاهر می‌شود که نزدیک شدن به دوران بازنشستگی، باعث شده است که افکار فلسفی پیدا کند. در اوایل فیلم شاهد هستیم که این بازیگر ۵۱ساله به همراهش، دنی زاکاروسکی با بازی مری الیزابت وینستد می‌گوید: «این اواخر، از نگاه کردن به خودم در آینه اجتناب می‌کنم.»

آخرین کار بروگن باعث شده است که به هدف سازمان شبه‌نظامی «ماه جوزا» برای حذف تبدیل شود؛‌ همان سازمانی که پیش‌ازاین، او را آموزش داده است. سازمان «ماه جوزا»، ناامیدانه تلاش می‌کند تا این مامور بازنشسته را از سر راه بردارد و تنها آدمکشی که از پس این ماموریت برمی‌آید را اعزام می‌کند: بدل او.

در این موقعیت، جونیور (باز هم با بازی ویل اسمیت) وارد داستان می‌شود؛ او یک نسخه جوان‌تر، سریع‌تر و بدون عذاب وجدان از بروگن است که توسط سازمان «ماه جوزا» ساخته شده است. بروگن ۲۳ ساله، که توسط تیم جلوه‌های بصری از ویل اسمیت دوران فیلم‌هایی مانند «پسران بد» اقتباس شده است، تمام حرکات خود مسن‌ترش را از پیش می‌داند و همین مسئله، او را به دشمنی ترسناک تبدیل می‌کند.

بروگن اصلی، بعد از اولین برخورد با جونیور، که یک دوئل هیجان‌انگیز با موتور بود و اتفاقا به‌عنوان بهترین بخش فیلم هم در نظر گرفته می‌شود، می‌گوید: «مثل این بود که داشتم به یک روح نگاه می‌کردم.»

اما این تازه‌کار، با وجود مهارت‌های مرگبارش از لحاظ احساسی بی‌تکلف است و مدل‌سازان دیجیتال از همین موضوع، نهایت استفاده را در راستای بهبود تصویرش در فیلم می‌برند؛ حضور ویل اسمیت در «مرد ماه جوزا» به شکل دوران جوانی خودش، به طرز فوق‌العاده‌ای قانع‌کننده است اما نه ۱۰۰ درصد و این کار قطعا یک نوآوری دیجیتال تحسین‌برانگیز نیست. البته نمی‌توان انکار کرد که استفاده از این فناوری در فیلم و تصمیم آنگ لی برای فیلم‌برداری با کیفیت ۴K و به‌صورت ۳D plus با ۱۲۰ فریم بر ثانیه، فیلم «مرد ماه جوزا» را به تجربه‌ای عجیب و فوق‌العاده برای تماشاگران تبدیل می‌کند.

سکانس‌های اکشن خیلی واقعی به نظر می‌رسند و هیجان‌انگیز هستند، درحالی‌که لحظه‌های آرام‌تر، یا فریبنده هستند یا ناامیدکننده؛ حتی با وجود این‌که دوربین به خوبی صحنه را برداشت می‌کند و تمام زوایای آن را به تصویر می‌کشد. جالب است بدانید که طراحان حتی به منافذ پوست ویل اسمیت هم با جزئیات میلی‌متری پرداخته‌اند، درحالی‌که پس‌زمینه‌ها با فضا یکی شده‌اند و اغلب مانند دکورهای فیلم‌های قدیمی، اصلا متقاعدکننده نیستند. اصرار لی برای کپی با جزئیات و شبیه‌سازی با تصویری که توسط چشم انسان دیده می‌شود، به شباهتی عجیب منجر شده است که البته با تجارب اخیر او در تناقض نیست.

بعد از فیلم فوق‌العاده «زندگی پی» محصول ۲۰۱۲، که در آن یک ببر کامپیوتری احتمالا مطلوب‌ترین اجرای آن سال را داشت، فیلم قبلی لی به نام «پیاده‌روی طولانی بیلی لین بین دو نیمه» محصول ۲۰۱۶ (که به طرز ناعادلانه‌ای با بی‌توجهی مواجه شد)، سطح کار را خیلی بالا برد و در آن از فناوری فریم ریت پیشرفته‌ای برای خلق ابعاد سورئال استفاده شد که به باز شدن مرزهای جدیدی در زمینه جلوه‌های جدید در دنیای رسانه منجر شد. اما در اینجا، عناصر فناوری با پیوستن به یک روایت اکشن مرسوم که تخیل خیلی کمی در آن جریان دارد، به‌سرعت به جالب‌ترین وجه «مرد ماه جوزا» تبدیل می‌شوند در حالی که داستان، دیالوگ و شخصیت‌ها قربانی این دسته از کارها شده‌اند.

با توجه به این که نوشتن متن فیلم‌نامه زمان زیادی برد، این موضوع چندان غافلگیرکننده نیست که امثال مل گیبسون، سیلوستر استالونه و آرنولد شوارتزینگر هم برای مدتی به‌عنوان نقش اصلی فیلم در نظر گرفته شده باشند؛ ضمن اینکه داستان فیلیپ کی دیک، به «لوپر» رایان جانسون محصول ۲۰۱۲ شباهت دارد.

متاسفانه فناوری به‌کاررفته در فیلم، از تمام موارد دیگر مهم‌تر شده و هیچ تلاشی برای بهبود معضلات اساسی آن صورت نگرفته است. ماجرا جایی بدتر می‌شود که جاه‌طلبی‌های فناوری محور لی، به دلیل وجود یک متن ضعیف که چندان هم غافلگیرکننده نیست، آن‌طور که بایدوشاید به چشم نمی‌آیند. «مرد ماه جوزا» محتوای کمی برای لذت بردن در اختیار بیننده قرار می‌دهد و او را فقط با بعد فضایی گیج‌کننده‌اش تنها می‌گذارد که در آن، پیشرفته‌ترین فناوری دیجیتال جهان از اصول فیلم‌های ویدئویی تبعیت می‌کند.

پوچی بصری و شباهت «مرد ماه جوزا» به سریال‌های آبکی باعث می‌شود که به یاد فیلم بی‌کیفیت «اتاق» اثر تامی ویزو محصول بیفتیم که در آن دیالوگ‌های خیلی پیش‌پاافتاده‌ای در مقابل یک پرده سبز خیلی پرهزینه گفته می‌شدند و تازه این قسمت خوب ماجراست. ویل اسمیت در «مرد ماه جوزا» یک دیالوگ تکراری دارد؛ او پس از اولین برخورد با بدل خود مرتب می‌گوید: «با وجود این که داشتم تماشا می‌کردم، کل ماجرا عجیب بود» که باعث می‌شود تماشا کردن این فیلم، نوعی تجربه ماورایی هم تلقی شود.

درحالی‌که فیلم‌هایی که بودجه ساخت چندانی نداشته‌اند به خوبی در حال رقابت با فیلم‌های پرهزینه هالیوودی هستند، فیلم لی، ما را بیش‌تر از آنکه با دستاوردهایش شگفت‌زده کند با کارهایی که نکرده است غافلگیر می‌کند. «مرد ماه جوزا» به‌هیچ‌وجه نمی‌تواند انتظاراتی را برآورده کند که از یک فیلم علمی-تخیلی با بودجه زیاد وجود دارد، اما این موضوع که لی این‌همه پول استودیو را خرج کرده تا مرزهای فناوری را گسترش دهد، تا حدودی لذت‌بخش است؛ هرچند، درنهایت نتوانست با ساخت یک فیلم خوب، کار خود را به اوج برساند.

فیلمی که با استفاده از فناوری بدل‌سازی ساخته می‌شود، پیام‌های ضد بدل‌سازی دارد و این موضوع، واقعا متناقض و جالب است؛ اما درهرصورت، ساخته‌شدن این فیلم پیامدهای هیجان‌انگیزی دارد که نوید سینمایی نوین را در آینده می‌دهد. سینمایی که در آن می‌توانیم شاهد ایجاد انواع اطلاعات توسط هوش مصنوعی باشیم. شاید «مرد ماه جوزا» باید قدم‌های کوتاه برمی‌داشت تا فیلم‌سازان دیگر بتوانند قدم‌های بزرگ‌تری بردارند.


منبع: ABC

شاید برایتان جالب باشد

نظر شما چیست؟

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.