پوست و گوشت و استخوان؛ چرا «پوست» برادران ارک پدیده جشنواره فجر است؟

دقایقی قبل، در آخرین سانس از روز نهم جشنواره فجر، اولین فیلم بلند برادران ارک برای اهالی رسانه به نمایش درآمد و با تشویق گسترده مواجه شد. فیلمی کمیاب و کم‌نظیر در سینمای ایران که از زدن به دل قصه‌ و اسطوره‌ها نمی‌ترسد و هر چیزی که میان این فیلم با قراردادهای رایج سینمای ایران فاصله می‌اندازد، به نقطه‌ی قوت آن تبدیل شده است. برای مطالعه‌ بیشتر درباره‌ فیلم «پوست» و اهمیت آن، با فیلیمو شات همراه باشید.


می‌خواهی اولین فیلم بلندت را بسازی. اهل ایرانی اما زبانت ترکی است. دو سال قبل، فیلم کوتاه خوبی ساخته‌ای که ده‌ها جایزه بین‌المللی گرفته است. می‌توانی بیایی به تهران و با تهیه‌کننده‌های بزرگ قرار بگذاری. می‌توانی به پشتوانه فیلم کوتاه تحسین‌شده‌ات نظر سرمایه‌گذارها را جلب کنی. می‌توانی فیلم بلندی بسازی پر از بازیگران معروف و «بفروش». می‌توانی به‌اصطلاح «بار خودت را ببندی». و اما راه دیگر آنکه می‌توانی «پوست» را بسازی.
برادران ارک از راه دوم آمده‌اند. «پوست» را در تبریز، با بازیگران محلی، به زبان ترکی و ارزان ساخته‌اند. چرا؟ چون فیلم و فیلمنامه‌شان آنقدر جذاب است که نیازی به پرخرجی و بازیگر سرشناس ندارند. چون فیلمنامه‌شان به‌موقع شروع می‌شود، درست پیش می‌رود و به‌موقع تمام می‌شود. چون داستان مردی مسلمان که عاشق دختری ترسا بوده و با سحر و جادوی مادرش به دختر نرسیده و حالا متوجه نقش جادو و جنبل در زندگی‌اش شده (این شروع قصه است. نگران لو رفتن داستان نباشید) را چنان سینمایی روایت می‌کنند و به تصویر می‌کشند که باورتان نمی‌شود دارید داستانی تا این حد ایرانی و سنتی را با چنین تبحر و تسلطی در کارگردانی وابسته به سینمای مدرن امروزی می‌بینید.

فیلم «پوست»، اولین تجربه موفق در افسانه‌سرایی سینمایی ما ایرانیان است؛ لذت تماشای افسانه‌های محلی و قصه‌های کهن (که همزمان جذاب و غیرعقلانی‌اند) گوهری نایاب در سینمای ایران بود و حالا این لذت را بگذارید کنار تلاش وسواس‌گونه بهمن و بهرام ارک در ارائه قاب‌بندی‌های فکرشده و میزانسن‌های هماهنگ با فضا و قصه و دکوپاژهایی که برای این دو فیلمسازِ اول دستاوردی فراتر از آن چیزی است که ما تماشاگرانِ عادت‌کرده به میان‌مایگی منتظرش بودیم.

«پوست»، جذاب‌ترین و کامل‌ترین داستان جشنواره امسال را دارد (اصلی‌ترین کاندیدای سیمرغ فیلمنامه)، نگاه و کلام بازیگرانش را تا مدت‌ها فراموش نخواهید کرد (بازیگر نقش اولش لیاقت نامزدی سیمرغ را دارد)، تصاویرش از یادتان نخواهد رفت (صحنه مرد برهنه خیس در میان باغ، یکی از بهترین‌ها در تاریخ سینمای ایران است) و پس از تماشای فیلم غصه خواهید خورد که چرا چنین اثری زودتر از این ساخته نشده بود.

فیلم «پوست» را با گوشت و پوست و استخوان تماشا می‌کنید؛ چون با پوست و گوشت و استخوان ساخته شده. برادران ارک، فیلم بزرگی ساخته‌اند. آن‌ها «پوست» را دور از هیاهوی پایتخت (هیاهوی بسیار برای تقریباً هیچ) ساخته‌اند. برادران ارک بهترین فیلم جشنواره را ساخته‌اند.


شاید برایتان جالب باشد

نظر شما چیست؟

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.