نقد و بررسی فیلم «بین دو سرخس»

شاید همه ما زک گالیفیناکیس را بشناسیم و او را به خاطر ایده‌های ستاره‌سازش در کمدی «خماری» محصول سال ۲۰۰۹ دوست داشته باشیم؛ اما این هنرمند، در اثر تحسین‌شده «در فاصله بین دو سرخس» به اوج رسید. گالیفیناکیس به جمع دوستان خود بازگشته است و به امید به‌دست آوردن یک برنامه گفتگوی آخر شبی برای مصاحبه با جذاب‌ترین افراد مشهور در صنعت فیلم و تلویزیون، به سفری دور آمریکا می‌رود. برای نقد و بررسی فیلم «بین دو سرخس» با فیلیمو شات همراه باشید.


ساخت مجموعه‌ای که از قسمت‌های پنج‌دقیقه‌ای تشکیل شده باشد، کار آسانی نیست؛ چه برسد به پیدا کردن راهی برای ارائه یک برداشت منحصربه‌فرد از داستان سفر جاده‌ای «اثبات شایستگی» که بارها دیده‌ایم. اگرچه سازندگان و نویسنده و کارگردان فیلم (اسکات اوکرمن و گالیفیناکیس) شیوه جدیدی کشف نکرده‌اند، اما موفق شده‌اند که این ایده ساده را به یک لذت آشکار یک ساعت و بیست‌ودو دقیقه‌ای تبدیل کنند که با شوخی‌های قدیمی و افراطی یک ستاره دمدمی‌مزاج و همراهان او به خوبی پیش می‌رود.

با وجود روحیه رقابتی ولی همراهی‌کننده گالیفیناکیس، اصلا غافلگیرکننده نیست که با خوش‌ذوقی ذاتی‌اش این فیلم را پشتیبانی کند؛ گالیفیناکیس به‌راحتی کاری می‌کند که از او و نحوه رفتارش با برخی افراد مشهور موردعلاقه‌مان متنفر شویم، اما به‌طور همزمان و در برقراری توازنی موفق، باعث می‌شود که بینندگان از دیدگاهی دیگر با شخصیت او همدردی کنند. فیلم «بین دو سرخس» کاراکتری را به نمایش که فردی غیراجتماعی از شهری کوچک است؛ او به‌طور مداوم در نقش‌های تنبل و نفرت‌انگیز بسیار زیادی بازی می‌کند تا جایی که دیگر نمی‌داند چگونه بدون کنایه و توهین با دیگران ارتباط برقرار کند. این کمدین ۴۹ ساله، از استعدادهای بداهه گویی و طنز فریبکارانه خود برای رسیدن به موفقیت استفاده می‌کند، چون به‌طور مداوم، راه‌هایی برای قرار دادن خودش در برابر بدبختی و آسیب می‌یابد تا مخاطبان سرگرم شوند.

در فیلم «بین دو سرخس»، علاوه بر شخصیت بازیگر، بیننده‌ها با بازی خنده‌دار تقریبا تمام بازیگرها مواجه می‌شوند؛ از لودگی‌های متیو مک‌کانهی در میان یک استودیو مخروبه تا جان هَم سربه‌هوا و ذات مرشدمانند دیوید لترمن افسانه‌ای؛ اما گذشته از حضور کوتاه‌مدت افراد مشهور در یک مصاحبه خنده‌دار، یکی از نکات درخشان فیلم مربوط به بازی لورن لاپکوس در نقش کارول، دستیار مثبت اندیش زک است.

کارول از دیدگاه بیننده‌ها بسیار تحسین می‌شود؛ با توجه به سابقه بداهه گویی لاپکوس، او مهارت‌های خود را در یافتن تعادل بین بازی سرد و رسمی در برابر شوخی‌های از مد افتاده و احمقانه زک و درعین‌حال نقش بازی کردن در برابر سوال‌های بی‌شرمانه و درخواست‌های ظالمانه برای رسیدن به جمع ستاره‌های برنامه گفتگو، اثبات کرده است.

دیدن اثری مانند فیلم «بین دو سرخس» که به‌صورت واضح تصمیمی برای تلاش، توسعه یا پرورش شخصیت به سمت ویژگی‌های شخصیتی مثبت ندارد، تازگی دارد: حفظ زک به‌صورت شخصی نسبتاً نفرت‌انگیز تا پایان فیلم، که فقط یاد می‌گیرد کمی نسبت به گروه خود قدردان باشد؛ درحالی‌که هنوز هم شیوه‌ یک میزبان بی‌نزاکت را انتخاب می‌کند و به هر روشی که ممکن است تعداد مهمان‌هایش را تقلیل می‌دهد.

بیشتر فیلم‌ها تلاش می‌کنند تا نقص‌های شخصیت‌‌های اصلی را در طول داستان اصلاح کنند ولی اوکرمن و گالیفیاناکیس همچنان ترجیح می‌دهند به شخصیت‌ منفی خود اجازه دهند تا نقص‌های خود را بپذیرد و به بهترین روشی که می‌شناسد و بیشتر دوست دارد زندگی کند.

فیلم «بین دو سرخس» شاید نتواند با شیوه داستان‌سرایی خود، چیز جدیدی در سبک فیلم‌های اقتباسی-تلویزیونی یا سفر جاده‌ای ارائه دهد اما راهی پیدا می‌کند تا با مصاحبه‌های عالی و خنده‌دار، اجرا‌های درخشان از بازیگر اصلی و همبازی‌های او و روند سرگرم‌کننده‌اش، نه‌تنها طرفدار‌ان اصلی خود بلکه طرفدار‌های جدیدی را به این مجموعه جذب کند.

عوامل فیلم «بین دو سرخس»

کارگردان:
اسکات اوکرمن
بازیگران:
زک گالیفیناکیس در نقش خودش
لورن لاپکوس در نقش کارلو هانچ
رایان گول در نقش کامرون کم کمپبل
جیوانی لینایائو در نقش بوم بوم دلورنتیس
ویل فرل در نقش خودش
متیو مک‌کانهی در نقش خودش
بندیکت کامبریج در نقش خودش
بری لارسون در نقش خودش
کریسی تیگن در نقش خودش
پیتر دینکلیج در نقش خودش
دیوید لترمن در نقش خودش
تیفانی هدیش در نقش خودش
جیسون شوارتزمن در نقش خودش
راشدیدا جونز در نقش خودش
پل راد در نقش خودش
جان لجند در نقش خودش
جان هَم در نقش خودش
آکوافینا در نقش خودش
هیلی استاینفلد در نقش خودش
جان چو در نقش خودش
آدام اسکات در نقش خودش
کیانو ریوز در نقش خودش
چنس دِ رپر در نقش خودش
تسا تامپسون در نقش خودش


منبع: Coming Soon

شاید برایتان جالب باشد

نظر شما چیست؟

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.