نقد و بررسی فیلم «پروژه قدرت»؛ وسوسۀ ابر قهرمان‌شدن حتی برای ۵ دقیقه

چندی است که یک مادۀ مخدر جدید به نام قدرت، در شهر نیواورلئان به‌سرعت در حال پخش‌شدن است. فرد مصرف‌کننده با مصرف این قرص جدید، برای ۵ دقیقه صاحب قدرت‌های مافوق‌ طبیعی خواهد شد. افسر پلیسی به نام فرانک (که جوزف گوردون لویت نقش او را ایفا می‌کند) با همکاری پخش‌کنندۀ مواد مخدر جوانی به نام رابین (با بازی دومینیک فیش‌بک) سعی دارند که از سرعت توزیع آن در شهر بکاهند. در همین زمان، شخص مرموزی به نام آرت (با بازی جیمی فاکس) نیز به دنبال یافتن تولید‌کنندۀ اصلی این مواد مخدر جدید است. با فیلیمو شات همراه باشید تا به نقد و بررسی فیلم «پروژه قدرت» بپردازیم.


فیلم‌ها و کمیک‌استریپ‌هایی که دربارۀ ابرقهرمانان ساخته شده‌اند، همواره مورد توجه فراوان قرار گرفته‌اند؛ تغییرات ژنتیک در «مردان ایکس» (با عنوان اصلی X-Men)، نیش عنکبوتی که با آلودگی به مواد رادیواکتیو بر «مرد عنکبوتی» (با عنوان اصلی Spider-Man) اثر می‌گذارد و تأثیرات انفجارات کیهانی بر «چهار شگفت‌انگیز» (با عنوان اصلی The Fantastic Four) همه منبع ایجاد تغییراتی در انسان‌ها و در نتیجه تبدیل‌شدن آن‌ها به ابرقهرمانان بودند. اما نکته‌ای که در همۀ این موارد مشترک به نظر می‌رسد آن است که همۀ این تغییرات قطعی و بازگشت‌ناپذیرند؛ در واقع، این اتفاقات در DNA شخص اثر کرده، برای تمام عمر مسیر زندگی ابرقهرمان را دستخوش دگرگونی می‌کند. اما در فیلم «پروژه قدرت» (با عنوان اصلی Project Power) داستان به شکل دیگری پیش می‌رود.

نمایی از فیلم پروژه قدرت

شرکت فیلم‌سازی نتفلیکس در آخرین فیلم پرهیجان و اکشن خود ابرقهرمان افسانه‌ای دنیای تصویر را به شکلی جالب به مبارزه می‌طلبد. در این فیلم، هرکس که این قرص‌های مرموز را می‌خورد فقط برای مدت ۵ دقیقه صاحب قدرتی غیرعادی می‌شود؛ اما نکته اینجاست که هیچ‌کس پیش از بلعیدنِ قرص نمی‌داند که نیروی ابرقهرمانی درون او در چه زمینه‌ای است!

می‌توان گفت که داستان ابرقهرمانان و نیروهای غیر‌عادی آن‌ها سوژه‌ای است که در سینما به حد اشباع دستمایۀ ساخت فیلم و سریال قرار گرفته است. در این میان، فیلم «پروژۀ قدرت» گرچه موفق شده زاویه‌ای تازه برای روایت داستان ابرقهرمانی خود پیدا کند، هیچ‌گاه تمام توجه خود را بر این موضوع متمرکز نکرده است. در تابستان امسال پیش از این فیلم، «نگهبانانی از دیرباز» (با عنوان اصلی The Old Guard) با موضوع ابرقهرمانی به روی پرده رفت. در هر دوی این فیلم‌ها، آنچه مضمون اصلی فیلم‌نامه را تشکیل می‌دهد توانایی‌های ماوراءطبیعی ابرقهرمانان فیلم نیست، بلکه موضوعاتی کلی‌تر مبنای ماجراست؛ موضوعاتی همچون سازمان‌های مخفی‌ای که افراد تبهکار در آن‌ها فعالیت‌های غیرقانونی و جنایتکارانه انجام می‌دهند.

دامینیک فیشبک در نمایی از فیلم پروژه قدرت

شیوۀ شروع داستان فیلم «پروژه قدرت» نیز در نوع خود جالب‌توجه است. نقطه‌عطف این فیلم را باید شخصیت رابین با بازی دامینیک فیشبک دانست که فروشندۀ مواد مخدر است. او متوجه می‌شود که در خیابان‌های شهرِ پُر‌جنب‌و‌جوش نیواورلئان قرص قدرت در حال خرید و فروش است. ایفای نقش رابین را برای فیشبک باید جهشی در حرفۀ بازیگری دانست؛ زیرا او به‌راستی در برابر دوربین می‌درخشد. رابین زنی جوان و سیاه‌پوست است که در شرایط محیطی سختی گرفتار شده است. او برای تفریح و یافتن احساس قدرت به این قرص‌های قهرمان‌ساز جلب می‌شود و برحسب اتفاق به آرت برمی‌خورد. جیمی فاکس در نقش آرت کهنه‌سربازی است که سابقۀ شرکت در جنگ را دارد. فاکس کاریزمای ذاتی خود را در این نقش به‌خوبی به نمایش گذاشته است. او سرسختانه به دنبال انتقام است و تلاش او برای یافتن منبع تولید و پخش این قرص‌های قدرت به خط اصلی داستان فیلم تبدیل می‌شود. با وجود این، شخصیت آرت همچنان ناخوشایند و ناراحت‌کننده باقی می‌ماند. از سوی دیگر، تمام ابزار و امکانات موجود به کار گرفته شده تا از گوردون لویت (در نقش فرانک)، چهرۀ یک پلیس قهرمان ساخته شود. این نقش چندان حرفی برای گفتن ندارد و در مقایسه با احساسات فراوانی که در تظاهرات اخیر ایالات‌متحده در قبال نحوۀ برخورد و عملکرد پلیس جریان داشته است، موضعی نسبتاً متفاوت دارد.

فیلم پروژه قدرت

 در تابستان امسال که جای خالی فیلم‌های قوی در صنعت سینما به‌شدت محسوس است، فیلم «پروژه قدرت» را باید کاری برجسته و متفاوت به شمار آورد.


۵۶ فیلم برتر سال ۲۰۲۰؛ از فیلم‌های جذاب تابستانی تا درام‌های پاییزی


گروه کارگردانی فیلم «پروژۀ قدرت» را آریل شولمن و هنری جوست تشکیل می‌دهند که پیش‌تر مستند «Catfish» را از آن‌ها شاهد بوده‌ایم. علاوه‌بر این مستند، دو قسمت از مجموعۀ «فعالیت فراطبیعی» (با عنوان اصلی Paranormal Activity) و فیلم هیجان‌انگیز «اعصاب» (با عنوان اصلی Nerve) نیز در کارنامۀ آن‌ها به چشم می‌خورد. در فیلم «پروژۀ قدرت»، کارگردانان به‌وضوح از توانایی زیبایی‌شناسی خود در دنیای تصویر دیجیتال بهره می‌برند و به شکلی هنرمندانه، نقاط‌ضعف احتمالی خود را با صحنه‌پردازی‌های زیبا می‌پوشانند. رنگ‌بندی در تصویر جایگاهی ویژه‌ دارد و فیلم‌بردار با انتخاب زوایای صحیح برای ضبط تصاویر، استعداد و توانایی‌های خود را به رخ می‌کشد. در صحنه‌ای از فیلم، یکی از مشتری‌های قرص‌های مخدر که در سایه قرار گرفته، کپسول زرد و درخشان قرص را می‌بلعد. در این سکانس، از نمایی نزدیک، ضربان رگ‌های عصبی دیده می‌شود و سپس شخص با شعله‌ور‌شدن به پرواز در‌می‌آید. اگرچه این دست صحنه‌های اکشن فیلم چندان خاص و خیره کننده نیستند، آن‌قدر درست و به‌جا اجرا و ارائه می‌شوند که کلیت فیلم را، حتی وقتی کسل‌کننده شده، همچنان جذاب نگه می‌دارند. شاید بتوان ضعیف‌ترین بخش کار در فیلم «پروژۀ قدرت» را کمبود خلاقیت دانست؛ دستیابی به قدرت و تغییر حالت فقط با خوردن یک قرص، همانند یک آفتاب‌پرست که خود را با تغییر رنگ استتار می‌کند، ویژگی‌ای است که همواره ایده‌ای جالب و خلاقانه به شمار می‌‌آید؛ اما بقیۀ ماجرا کاملاً آشنا و حتی تکراری است و بیشتر از قسمت‌های مختلف فیلم «مردان ایکس» وام گرفته شده است که بنا بر موقعیت‌های گوناگون مورد استفاده قرار می‌گیرد.

فیلم پروژه قدرت

هیجان و سر‌و‌صدای قدرت جادویی این مادۀ مخدر جدید و مسائل مربوط به آن در فیلم بسیار مورد توجه قرار گرفته است و جست‌وجو برای کشف سؤالات گوناگون داستان را به پیش می‌برد: چه‌کسی درپشت صحنۀ تهیه و توزیع این قرص‌هاست؟ آن‌ها چگونه تهیه شده‌اند؟ و چگونه در میان مصرف‌کنندگان توزیع شده‌اند؟ اما موضوعی که در این میان چنان که باید و شاید به آن پرداخته نشده، نقش ایمی لندکر و رودریگو سانتورو در قالب شخصیت‌های منفی داستان است که با وجود داشتن ابعاد فراوان، مجالی برای نفس‌کشیدن و دیده‌شدن پیدا نمی‌کنند. با تمام این احوالات، در تابستان امسال، در غیاب فیلم‌هایی که بتوانند با نمایش خود سر‌و‌صدا به پا کنند، فیلم «پروژۀ قدرت» را می‌توان به‌درستی فیلمی درخشان دانست، حتی اگر چندان که باید پر‌قدرت نباشد!

اگر ماده مخدر قدرت واقعا وجود داشت، چه نیروی ابرقهرمانانه‌ای پیدا می‌کردید؟


منبع: Empire Online

شاید برایتان جالب باشد

نظر شما چیست؟

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.