معرفی و بررسی سریال «واسطه»؛ معمایی، ماورایی و به شدت جذاب

سریال «واسطه» با عنوان اصلی «The InBetween»، مجموعه‌ای ده‌قسمتی محصول شبکه ان‌بی‌سی است. این مجموعه تلویزیونی داستان دختری به نام کسی بیشاپ (با بازی هریت دایر) را روایت می‌کند که با یک ویژگی منحصربه‌فرد متولد شده است؛ او قادر است مردگان را ببیند و با آنها صحبت کند. پس از گذشت سال‌ها، کسی هنوز مطمئن نیست که این ویژگی یک هدیه است یا یک نفرین. زمانی که پدر او و همکار جدیدش در حل کردن معمای یک پرونده قتل دچار مشکل می‌شوند، کسی برای کمک کردن به آنها وارد ماجرا می‌شود. بینندگان تلویزیونی همیشه مجذوب موضوعات فراطبیعی بوده‌اند؛ پس اگر نقش اصلی سریال شما توانایی صحبت با مردگان را داشته باشد، شانس زیادی برای جذب مخاطب خواهید داشت. در نقد و بررسی سریال «واسطه» با فیلیمو شات همراه باشید.


پانزده سال قبل، پخش مجموعه‌ای به نام «مدیوم» با عنوان اصلی «Medium» از شبکه NBC آغاز شد. داستان این سریال در مورد زنی بود که به‌عنوان یک واسطه روحی یا به‌اصطلاح «مدیوم» برای مشاوره دادن به دفتر دادستانی استخدام شده بود. اگرچه حق پخش این سریال پس از پنج فصل به شبکه CBS فروخته شد اما این مجموعه به‌طور میانگین ده میلیون تماشاگر را مجذوب خود کرده بود. در سال ۲۰۱۹ مدیران این شبکه تصمیم گرفتند بار دیگر مویرا کیرلند (تهیه‌کننده اجرایی سریال‌هایی همچون «مدیوم»، «فرشته تاریکی» با عنوان اصلی «Dark Angel»، «منطقه مرده» با عنوان اصلی «The Dead Zone» و «کماندار» با عنوان اصلی «Arrow») را استخدام کنند تا داستانی مشابه را به تصویر بکشند.

سریال «واسطه» زمانی آغاز می‌شود که یک زن در حال خرید از سوپرمارکت است؛ به طرزی ناگهانی، او صدای ترسناک فردی را می‌شنود که در حال خواندن آهنگ «پیتر خرگوشه» از سیستم صوتی فروشگاه است. کسی بیشاپ (با بازی هریت دایر، هنرپیشه فیلم سینمایی «مرد نامرئی» با عنوان اصلی «The Invisible Man») اغلب اوقات چنین رویاهایی می‌بیند. او به این موضوع عادت کرده است اما گاهی شرایط پیرامون این رویاها بسیار عجیب‌وغریب می‌شود. در این مورد، او به خانه بازمی گردد و بار دیگر همان آهنگ را می‌شنود. زمانی که کسی صدا را دنبال می‌کند، با زنی بدون چشم در وان حمام روبرو می‌شود. او همچنین دختر کوچکی را می‌بیند که هیچ‌کس قادر به دیدنش نیست.
کارآگاهی به نام تام هکت (با نقش‌آفرینی پل بلکتورن) مرتباً سراغ کسی می‌آید تا از رویاهایی که دیده باخبر شود. داستان زن بدون چشم، توجه تام را جلب می‌کند؛ او می‌داند کسی چه قدرتی دارد. این کارآگاه، درواقع پدر ناتنی کسی محسوب می‌شود؛ زمانی که کسی کودک بود، او مسئولیت بزرگ‌کردنش را بر عهده گرفت. در این پرونده، تام سعی دارد قاتلی را دستگیر کند که روش انجام جرمش مشابه با یک قاتل سریالی است که سال‌ها قبل اعدام شده بود.

او همچنین متوجه می‌شود که قرار است با یک همکار جدید کار کند: دیمین آسانته (با بازی جاستین کورنول)، که قبلاً در اداره پلیس لس‌آنجلس خدمت می‌کرد اما بنا به دلایلی نامشخص به سیاتل منتقل شده‌است. او به‌طور ویژه درخواست کرده بود که با تام همکار شود، اما زمانی که هکت از کسی می‌خواهد در مورد یک پرونده به آنها کمک کند، نسبت به درخواست خود به تردید می‌افتد. دیمین رابطه خوبی با کسی ندارد و اغلب اوقات او را «دوست روانی تو» می‌نامد. زمانی که دیمین به محل کار کسی در یک کافی‌شاپ می‌رود، کسی نیز از دیدن او خوشحال نمی‌شود و می‌گوید: «تو به من اعتقاد نداری اما فکر می‌کنی میتونی ازم استفاده کنی؛ خیله خب، بپرس!». لحن صحبت او با آسانته در این صحنه متفاوت از دیگر دیالوگ‌هایش در طول سریال است؛ اما ما این خشونت و طعنه‌ها را درک می‌کنیم. ما به خوبی متوجه هستیم که چرا کسی تا این حد محافظه‌کارانه عمل می‌کند.

یکی از شخصیت‌های سریال «واسطه»، دختری به نام ابیگیل کولمن (با بازی سارا ابوت) است. او همان دختر کوچکی است که پیوسته در رویاهای کسی حضور پیدا می‌کند و قادر است اشیاء را از راه دور جابه‌جا کند. روح ابیگیل به آرامش نرسیده زیرا می‌خواهد از پدربزرگش، که به او تجاوز کرده بود، انتقام بگیرد. کسی تلاش می‌کند به ملاقات پدربزرگ ابیگیل در زندان برود و به انتقام گرفتن از او کمک کند.
مویرا کیرلند، خالق سریال «The InBetween»، تجربه زیادی در ساخت سریال‌هایی در این ژانر دارد. تجربه او در بازیگردانی و کیفیت کلی سریال به خوبی مشهود است؛ بازیگران سریال از جمله بلکتورن، کورنول و دایر عملکرد موفقی در این مجموعه ده‌قسمتی داشته‌اند، اما متن فیلمنامه بیش‌ازحد استاندارد است و ما عملاً شاهد نوآوری خاصی نیستیم. «واسطه» از آن دسته سریال‌هایی است که دیدنشان به‌شدت جذاب و سرگرم‌کننده است اما تنها پس از چند ماه از اتمام سریال، چیزی از آنها به خاطر نخواهید داشت.
این موضوع، لزوماً یک نقطه‌ضعف نیست. ما انتظار نداریم شبکه‌های تلویزیونی همیشه سریال‌هایی ماندگار تولید کنند. گاهی اوقات به سریال‌های نیاز داریم که مشغولیات ذهنی ما را از یادمان ببرند. ما فقط می‌خواهیم از تماشای سریال لذت ببریم و با کارآگاهانی که پرونده‌های جنایی را حل می‌کنند همذات‌پنداری کنیم.

البته منظورمان این نیست که نویسندگان اهمیتی به داستان و دیالوگ‌ها ندهند، ما را با معما‌هایی گیج‌کننده رها کنند، یا شخصیت‌پردازی درستی نداشته باشند. سریال «واسطه،» در مقایسه با مجموعه‌های درام ماوراءالطبیعی چند سال اخیر عملکرد بهتری داشته است. کسی با نیرویی که در اختیار دارد درگیر است؛ او از داشتن قدرت ارتباط با ارواح ناآرام خوشحال نیست، اما حداقل می‌داند که چطور باید از قدرتش در مسیر درست استفاده کند. بازی هریت دایر به‌عنوان فردی که در واقعیت تجربه داشتن چنین قدرتی را ندارد ستودنی است. نحوه دفاع او از خود و عزیزانش در مقابل کسانی همچون آسانته، باورپذیر از آب درآمده است.
سریال «واسطه» دقیقاً می‌داند مخاطبانش چه چیزی می‌خواهند و در جهت برآورده کردن آن تمام تلاشش را می‌کند. این مجموعه، ماجرایی جذاب و معمایی را به شکلی سرگرم‌کننده به تصویر می‌کشد. اگرچه باید اعتراف کنیم نوآوری سریال به حدی نیست که باید باشد اما «واسطه» برای کسانی که می‌خواهند خود را برای ساعتی سرگرم کنند، فوق‌العاده است.


منبع: Decider

شاید برایتان جالب باشد

نظر شما چیست؟

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.