مروری بر فیلم «زمین لرزه»

کریستین، قهرمان زمین‌شناس فیلم «موج» (با نام اصلی The Wave) محصول ۲۰۱۵ است. حال او با حضور در فیلم «زمین لرزه» (با نام اصلی The Quake ‎)، ساختۀ جان آندریاس اندرسن، فاجعۀ طبیعی دیگری را پیش‌بینی می‌کند.
قهرمان فیلم جدیدِ جان آندریاس اندرسن مجالی برای استراحت ندارد. در فیلم «موج» ساختۀ رور اوثاگِ نروژی در سال ۲۰۱۵، زمین‌شناسی جسور به نام کریستن (با بازی کریستوفر یونر)، زمین‌لرزه‌ای را پیش‌بینی می‌کند که به سونامی عظیمی در شهر گایرانگر نروژ تبدیل می‌شود. حال در «زمین‌لرزه»، کریستین دیوانه‌وار تلاش می‌کند تا دربارۀ وقوع فاجعۀ زمین‌لرزه در شهر اُسلو، پایتخت نروژ، به مقامات مسئول، خبر دهد، اما با بی‌اعتنایی مسئولان مواجه می‌شود.

در «زمین‌لرزه» صحنه‌های پیچیدۀ بسیاری وجود دارد، که ساخت آن‌ها مستلزم زحمت زیادی است؛ همچنین از صحنه‌های کامپیوتری کمی در این اثر استفاده شده است. مجموع این دو نشان می‌دهد که فیلم‌های تولید اسکاندیناوی تا چه اندازه در ساخت تصاویر هیجان‌انگیز و فاجعه‌‌بار، پیشرفته‌تر از هالیوود عمل می‌کنند. بسیاری از دوستداران سینما، فیلم‌های فاجعه (Disaster Movie) را با حضور ستاره‌ای مانند دوئین جانسون می‌شناسند و بعید به نظر می‌رسد که «زمین‌لرزه» را با زیرنویس تماشا کنند؛ با وجود این، این فیلم برای بینندۀ خاص خود صحنه‌های جذاب زیادی دارد.
در ابتدای داستان، هنوز کریستین آشکارا تحت‌تأثیر اتفاقات وحشتناک فیلم قبلی («موج») است؛ در زندگی زناشویی‌اش با آیدن (با بازی آنه دال تورپ) هم مشکلات زیادی دارد، به همین دلیل در خانه‌ای مستقل زندگی می‌کند. کریستین پسری جوان به اسم ساندره (جوناس هاف آفتبرو) و دختری نوجوان به نام جولیا (ادیث هاگراند سانده) دارد که آن‌ها را به‌ندرت می‌بیند. یک بار جولیا آخرهفته به خانۀ پدرش می‌رود و اتاقی را پیدا می‌کند که وسایلش نشان‌ می‌دهد کریستین تا چه اندازه دربارۀ بلایای طبیعی وسواس فکری دارد.

کریستین برای پیش‌بینی خود دلایل قانع‌کننده‌ای دارد و البته، به‌غیر از موش‌ها، او تنها کسی است که می‌تواند این‌گونه فجایع را پیش‌بینی کند. مرگ همکارش، هنگامی‌که تونلی را در بزرگراه با یکدیگر بررسی می‌کردند، او را نسبت‌به گذشته محتاط‌تر کرده است. کریستین با دختر همکار مرحومش ماریت (کاترین توربورگ جوهانسون) تماس می‌گیرد و ماجرا را می‌گوید، اما ماریت هم مانند بقیه، در ابتدا حرف‌های او را جدی نمی‌گیرد.
هرچقدر اتفاقات بد بیشتری می‌افتد کریستین بیشتر متقاعد می‌شود که پیش‌بینی‌اش درست است؛ اما کسی حرف‌هایش را باور نمی‌کند. به همین دلیل هم خودش دست به کار می‌شود. او با ناامیدی تلاش می‌کند زنگ خطر را به کار بیندازد و با تهدید به بمب‌گذاری در ساختمان، از طریق تماس تلفنی، اعضای خانواده‌اش را از ساختمان محل سکونتشان بیرون بکشد.

فیلم زمین لرزه

در قسمت پایانی فیلم، در زمان وقوع زلزله، کریستین با خانوادۀ خود، در ساختمانی بلند، با دیوارهای شیشه‌ای، گیر می‌افتد. در اینجا صحنه‌های پشت‌ سر هم زیادی می‌بینیم که بسیار هیجان‌انگیزند و جلوه‌های ویژۀ به‌کار‌رفته در آن‌ها چشمگیر است. در فیلم «زمین لرزه»، بودجۀ کمی به چنین تصاویری اختصاص‌ داده شده، اما این تصاویر بسیار تأثیرگذارند.
مقدمۀ طولانی قبل از رخداد اصلی، شیوه‌ای بود که فیلم «دشمن مردم» (با نام اصلی An Enemy of the People) محصول ۱۹۸۷ به‌کار گرفت و پس از آن، بیش‌از‌حد در فیلم‌ها به کار گرفته ‌شد. این در حالی است ‌که اتفاقات هیجان‌انگیز، همراه با دیالوگ‌های فراوان از ویژگی‌های اصلی «زمین‌لرزه» است؛ اثری که فیلم‌نامۀ آن را جان کاره راک و هارالد رُزولاو اِگ نوشته‌اند. آن دو پیش‌تر نوشتن فیلم‌نامۀ «موج» را بر عهده داشتند. تمام این‌ ویژگی‌ها باعث می‌شود تا حوصلۀ مخاطب قبل از حادثۀ اصلی سر نرود. این فیلم برخلاف فیلم‌های مشابه حادثه‌ای، فقط از صحنه‌های پرخرج و هیجان‌انگیزِ پشت‌ سر هم ساخته نشده، به همین هم توانسته جذابیت خود را حفظ کند.

جونر به‌خوبی از عهدۀ بازی در نقش کریستین (مردی مصیبت‌زده) برآمده است؛ تا حدی که هیچ‌ فرد عاقلی اخطارهای وحشتناک او را جدی نمی‌گیرد و دلیل رفتار او را به علائم بیماران دارای اختلال اضطراب پس از سانحه (PTSD) نسبت می‌دهند. عوامل دیگر فیلم نیز موفق ظاهر شده‌اند. در میان آن‌ها می‌توان به جان کریستین رُزنلاندز اشاره کرد، که فیلم‌برداری اثر را برعهده داشته و کریستین شیبن‌هِرز که تدوینگر سخت‌گیر فیلم است. درست است که فیلم «زمین لرزه» داستان تازه‌ای را روایت نمی‌کند، اما در این ژانرِ تکراری، اثری چشمگیر است.


منبع: Hollywood Reporter

شاید برایتان جالب باشد

نظر شما چیست؟

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.