نقد فیلم «وارونه»

فیلم عاشقانه و علمی – تخیلی «وارونه» (با عنوان اصلی Upside down) به کارگردانی خوان دیه‌گو سولاناس به نمایش درآمده است. در این اثر، دو عاشق با بازی کریستن دانست و جیم استرجس عشقی نافرجام را تجربه می‌کنند. برای نگاهی کوتاه به فیلم «وارونه» با فیلیمو شات همراه باشید.


بی‌شک برای درک بهتر مسائل پیچیدۀ فیزیکی که در این فیلم نشان داده شده‌، به مدرک فیزیک نیازمندیم؛ چون داستان فیلم روند به‌تصویر‌کشیدن عشقی همچون عشق رومئو و ژولیت از دو سیارۀ دوقلو، اما با گرانش‌های مخالف یکدیگر را به نمایش می‌گذارد. دنیای این داستان دارای چنین حقیقت تخیلی و عجیب‌و‌غریبی است؛ نمادهایی که به‌دقت انتخاب نشده‌اند و پیچیدگی‌های موجود در آن دلیلی بر ناخوشایند بودنش است.

استرجس در ایفای نقش خود اغراق می‌کند، در‌حالی‌که دانست توانسته نقشش را طبیعی بازی ‌کند.

این دو دلداده به اسم‌های آدام و ادن (این اسم‌ها بی‌دلیل انتخاب نشده‌اند) برای اولین‌بار در دوران کودکی یکدیگر را دیده‌اند و با وجود وارونه بودن دنیاهایشان، از لحاظ روحی و معنوی، ارتباطی بین آن‌ها شکل گرفته است. متأسفانه سران دولت ارتباط بین ساکنان این دو دنیا را به‌شدت ممنوع اعلام کرده بودند و دنیای بالا منابع همسایه‌اش، یعنی سیاره‌ی پایینی، را غارت می‌کرده است. این دو دنیا به وسیلۀ برج بزرگی به نام ترنس‌ورلد به هم متصل شده‌اند.

حال، آدام دانشمندی خبره‌ است که در  ترنس‌ورد مشغول به کار است و موفق شده کرم ضدپیری تولید کند. این کرم از گردۀ زنبورهای صورتی ساخته شده است. ۱۰ سال از اولین دیدار دو عاشق گذشته که آدام به صورت اتفاقی ایدن را می‌بیند، ولی ایدن به دلیل یک سانحۀ سقوط دچار فراموشی شده است. سقوط و فراموشی ناشی از آن، احتمالا پایانی برای ارتباطشان محسوب می‌شود.

آدام سعی می‌کند ایدن را دوباره عاشق خود کند؛ اما آنچه این کار را سخت می‌کند، ورود به دنیای اوست. این کار هم بدون داشتن مادۀ ضد گرانشی که پس از مدت کوتاهی منفجر می‌شود، امکان‌پذیر نیست.

فیلم وارونه

اگر تا اینجا مطلب را دنبال کرده‌اید، بی‌شک از دنبال‌کردن دنیای دیگری که وجودش را نمی‌توان انکار کرد، لذت خواهید برد؛ اما در غیر این ‌صورت فقط درگیر یک داستان عشقی خواهید شد. نویسنده و کارگردان این اثر صحنه‌هایی تأثیر‌گذار را انتخاب کرده است. بسیاری از این صحنه‌های خیالی بدون استفاده از جلوه‌های ویژۀ CGI به تصویر کشیده شده‌اند. از جمله صحنه‌هایی که ماهرانه به تصویر کشیده ‌شده‌اند صحنه‌ای است که آدام  آتش می‌گیرد و در مخزنی وارونه و پر از آب شیرجه می‌زند.

تک‌بعدی بودن کاراکتر‌ها با دنیای دوگانه‌ای که در آن هستند در تضاد است و این موضوع‌، خود می‌تواند دلیل قانع‌کننده‌ای برای از‌دست‌ رفتن علاقۀ مخاطب به فیلم باشد. استرجس در ایفای نقش خود اغراق می‌کند، در‌حالی‌که دانست توانسته نقشش را طبیعی بازی ‌کند.

تیموتی اسپال، بازیگر با تجربۀ بریتانیایی، در این اثر نقش همکار خوش‌مشرب اما بدشانس آدام را بازی می‌کند. حضور او به فیلم نشاط داده و روند یکنواخت آن را بر هم زده است. او فردی پرشور و نشاط است که چهرۀ واقعی انسانیت را به تصویر می‌کشد. بدون حضور او فیلم چیزی نبود جز مسائل پیچیدۀ علم فیزیک.
اگر در یک بعدازظهر ‍پاییزی قصد تماشای یک عاشقانه عجیب در دنیایی پیچیده را پیدا کردید، به تماشای فیلم «وارونه» بنشینید.


منبع: Hollywood Reporter

شاید برایتان جالب باشد

نظر شما چیست؟

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.